به گزارش اختر شرق ؛ شاید باورش سخت باشد، اما رنگ‌ها میلی‌ها سال پیش از تکامل انسان روی کره زمین وجود داشتند و مغز ما به‌مرور یاد گرفته هر رنگ را با یک پیام بقا مرتبط کند. مثلاً قرمز در طبیعت اغلب نشانه خطر (آتش، خون، حیوانات سمی) یا برعکس، نشانه جذابیت و آمادگی برای جفت‌یابی است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد دیدن رنگ قرمز می‌تواند ضربان قلب را افزایش دهد، حتی اگر فرد متوجه حضور آن رنگ نباشد. به همین دلیل است که رستوران‌ها از قرمز برای تحریک اشتها و برندهای ورزشی برای حس قدرت استفاده می‌کنند – نه از روی تصادف، که بر اساس یک واکنش زیست‌شناختی.از طرف دیگر، آبی امنیت و آرامش را تداعی می‌کند، چون برای نیاکان ما آسمان صاف و آب زلال یعنی هوای خوب و دسترسی به منابع. امروزه تحقیقات عصب‌شناسی می‌گویند نور آبی باعث ترشح هورمون‌های آرامش‌بخش می‌شود و به همین دلیل شرکت‌های فناوری و بانک‌ها برای القای حس اعتماد از آن استفاده می‌کنند. نکته جالب: بیمارستان‌هایی که اتاق‌هایشان را آبی روشن رنگ می‌کنند، کاهش معناداری در سطح استرس بیماران ثبت کرده‌اند – تغییری ساده با هزینه کم، اما اثر بزرگ.اما همه چیز به دو رنگ ختم نمی‌شود. سبز به دلیل پیوند عمیق با طبیعت، حس رشد و تازگی را منتقل می‌کند و مطالعات نشان داده حضور گیاهان یا دیوارهای سبز در محیط کار می‌تواند خلاقیت را تا ۱۵ درصد افزایش دهد. زرد نیز با تحریک بخش‌های مرتبط با خوش‌بینی در مغز، در دوز کم انرژی‌بخش است ولی در دوز بالا می‌تواند اضطراب ایجاد کند – دقیقاً مثل یک مهمانی شلوغ که اولش هیجان‌انگیز است اما طولانی‌اش خسته‌کننده. همین حساسیت‌ها باعث شده امروزه طراحان داخلی و متخصصان بازاریابی هر رنگ را با دقت یک داروساز انتخاب کنند.در نهایت، روانشناسی رنگ‌ها به ما یادآوری می‌کند که جهان بیرون آن‌قدرها هم که فکر می‌کنیم در اختیار منطق ما نیست. مغز ما مدام در حال خواندن پیام‌های پنهان رنگ‌هاست، چه متوجه باشیم چه نباشیم. شاید دفعه بعد که برای خرید لباس یا انتخاب رنگ لاک‌پوش موبایلتان تردید کردید، بد نباشد از خود بپرسید: «دقیقاً می‌خواهم به ذهنم چه پیامی بفرستم؟»