به گزارش اختر شرق؛ ابوالقاسم عابدین‌پور عضو جبهه اصلاحات خراسان رضوی گفت: خراسان و طلای سرخ؛ زعفران برای خراسان فقط یک محصول نیست؛ نماد تلاش کشاورزان، اقتصاد منطقه و هویت این سرزمین است. اما اگر زعفران از جایگاه واقعی خود فاصله بگیرد و به ابزار تشریفات مدیریتی تبدیل شود، می‌تواند دستمایه طنزی تلخ درباره ماندگاری برخی مدیران قرار گیرد.

هر استان، سوغات خودش را دارد؛ در استانی پسته می‌تواند نماد این استعاره باشد، در استانی خرما، در دیگری عسل، گردو، برنج، چای، زیتون، مرکبات یا صنایع‌دستی. البته مشکل نه در پسته و خرما و زعفران است؛ هدیه می‌تواند بخشی از فرهنگ و مهمان‌نوازی باشد. مسئله از جایی آغاز می‌شود که هدیه، جای کارنامه را بگیرد.

سؤال اصلی ساده است: مدیر با چه چیزی باید ماندگار شود؟ با پروژه‌ای که به سرانجام رسانده؟ با مشکلی که از زندگی مردم حل کرده؟ با اقتصادی که رونق داده؟ یا با رضایتی که در میان مدیران بالادست ایجاد کرده است؟

خطر مدیریت زعفرانی زمانی جدی می‌شود که معیار ماندگاری مدیر از «کارآمدی» به «نزدیکی» تغییر کند. در چنین فضایی، ممکن است انرژی مدیر به جای حل مشکلات مردم، صرف حفظ جایگاه شخصی شود.

خراسان به مدیر زعفرانی نیاز ندارد؛ به مدیر زعفران‌کار نیاز دارد! مدیری که به جای بردن زعفران برای جلب رضایت بالادستی، برای زعفران‌کار برنامه داشته باشد؛ برای آب، تولید، فرآوری، بازار، صادرات و اشتغال تصمیم بگیرد و نتیجه کارش در زندگی مردم دیده شود.

زعفران باید عطر خراسان باشد، نه عطر ماندگاری مدیران. هدیه اگر نشانه فرهنگ و محبت باشد، زیباست؛ اما هیچ هدیه‌ای نباید جای شایستگی، پاسخگویی و کارنامه را بگیرد.

حرف آخر: پسته را جای عملکرد ننشانیم، خرما را جای خدمت نگذاریم، عسل را جای شایستگی ننشانیم و زعفران را جای کارنامه نگذاریم. مدیر را باید با مقدار گرهی که از کار مردم باز می‌کند سنجید، نه با مقدار سوغاتی که برای بالادستی‌ها می‌برد.