به گزارش اختر شرق ؛ حتماً برایتان پیش آمده که در صف نانوایی یا تاکسی اینترنتی، یک برخورد سرد یا بیحوصلگی آدمها حالتان را بگیرد. از طرف دیگر، گاهی یک «متشکرم» یا لبخند از طرف یک غریبه، تمام روزتان را میسازد. خوشاخلاقی در ظاهر یک انتخاب اخلاقی ساده به نظر میرسد، اما پژوهشهای تازه نشان میدهند که تأثیر آن روی سلامت روان و حتی عملکرد اجتماعی فراتر از چیزی است که فکر میکنیم. بر اساس یافتههای روانشناسی مثبتگرا، مهربانی و خوشرفتاری باعث ترشح هورمون «اکسیتوسین» (همان هورمون عشق و اعتماد) میشود و استرس را تا ۲۳ درصد کاهش میدهد. جالب اینجاست که نه فقط دریافتکننده، بلکه خودِ فرد خوشاخلاق هم از این سود میبرد.اما چرا این همه کمتحمل شدهایم؟ یک دلیل مهم، زندگی در عصر صفحهنمایشهاست. تحقیقات دانشگاه میشیگان نشان داده که نسلهای جدید به دلیل کاهش ارتباط چهرهبهچهره، در تشخیص حالات چهره و همدلی ضعیفتر عمل میکنند. خوشاخلاقی نیاز به تمرین دارد؛ مثل عضلهای که اگر استفاده نشود، تحلیل میرود. این یعنی هر بار که با عجله از کنار یک همکار یا فروشنده رد میشویم، فرصتی برای تمرین این «عضله» را از دست میدهیم.راهحل اما ساده است: یک دقیقه مکث، یک لبخند، یک تشکر اضافه. خوشاخلاقی نه به معنای تملق و چاپلوسی، بلکه به معنای دیدن دیگری و احترام به اوست. اگر هر کدام از ما امروز فقط یک رفتار کوچک مهربانانه را در برنامهمان بگنجانیم، میتوانیم زنجیرهای از انرژی مثبت را در جامعه راه بیندازیم. بهقولی، خوشاخلاقی نه هدیهای برای دیگران، که سرمایهای برای آرامش خود ماست.
